این مقاله با رویکرد تحلیل گفتمان به بررسی هم­گفت­گرایی در دو رمان پائیز فصل اخرسال است از نسیم مرعشی و سه زن توانمند از ماری ایندیای میپردازد. با مرور نظریات باختین در مورد هم­گفت­گرایی و جستجوی مفاهیمی نظیر تضاد گفتمانی، پراکندکی صداها، حضور دیدگاه راوی، حضور لحن های حاکی از دیدگاه منتقدانه راوی، حضور بینامتنی و نحوه هدایت گفتمان از جانب راوی به کمک مثال هایی از دو متن ذکر شده، توصیفی نظام­مند از شباهت ها و تفاوت های کارکرد های هم­گفت­گرایی در این آثار ارائه خواهد شد. همچنین، این نوشته، با اتکا به نظریات منگنو در مورد تحلیل گفتمان ادبی کوشیده است نسبت شخصیت های اصلی دو رمان و راوی های آنها را با کودکی، خانواده، سنت ها و نوگرایی به بوته نقدبکشد. این مقاله نشان میدهد که برعکس شخصیت­های زن ایندیای که در تلاشی بی پایان همواره درپی کشف هویت های متکثر خود هستند، شخصیت پردازی مرعشی به گونه­ای است که گویا شخصیت­های زن در گذشته زندگی می کنند ولی ذهنشان رو به آینده است یعنی نه کاملا وابسته به سنت­های گذشته اند و نه مدرن شده اند، اما نگاهی پر مهر به سنت­ها دارند و حاضر به از دست دادنشان نیستند.

زمینه و هدف کیفیت فعالیت های اوقات فراغت، در سبک زندگی امروز، می تواند گره گشای برخی استرس های ناشی از شغل باشد. بر همین اساس هدف پژوهش، بررسی ارتباط بین اوقات فراغت توانمند محور و تعارض کار-خانواده با میانجی گری تاب آوری انجام شد. روش کار روش تحقیق حاضر از نوع پژوهش توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل پرستاران بیمارستان های منطقه 2 تهران بود. حجم نمونه برابر 210 نفر از پرستاران این منطقه بود که به روش خوشه ای و تصادفی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری پژوهش شامل پرسش نامه تعارض کار-خانواده کارلسون و همکاران (2000)، پرسش نامه محقق ساخته اوقات فراغت توانمندمحور و پرسش نامه تاب آوری کونور و دیویدسون (2003) بود. داده های این پژوهش با استفاده از مدل یابی تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار لیزرل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها داده ها نشان داد که اوقات فراغت مبتنی بر خرد و تعالی موجب افزایش تاب آوری می شوند و به واسطه افزایش آن می توانند موجب کاهش تعارض کار-خانواده شوند. در واقع، توانمندی های مبتنی بر خرد و تعالی نتوانسته اند اثر مستقیم بر تعارض کار-خانواده داشته باشند، بلکه این اثرگذاری به صورت غیرمستقیم و به واسطه تاب آوری بود. در عین حال، اوقات فراغت مبتنی بر انسانیت، شجاعت و میانه روی اثر معناداری بر تاب آوری و تعارض کار-خانواده ندارند. نتیجه گیری به طور کلی می توان نتیجه گرفت که تاب آوری روانی پرستاران زن نقش واسطه ای در رابطه بین اوقات فراغت توانمند محور و تعارض کار-خانواده دارد و می توان با بهبود اوقات فراغت، سطح تعارض کار-خانواده را تحت تاثیر قرار داد.

گفتگو درباره زن و دیدگاههایی که در مورد وی وجود دارد، کاری بسیار مشکل و ارزشمند است زیرا نیاز به مطالعه و کندوکاو بسیار دارد. زن این موجود شکننده و ظریف در عرصه پهناور جهان بار مسوولیتی ویژه بر دوش داشته است: زادن، پروردن، به بلوغ رساندن و به تکامل روحی و جسمی رساندن انسان ها.در این مقاله،با ذکر مقدمه ای سعی شده است تا زن را در تمام جایگاههایی که می توانسته مفید و ارزنده باشد، نشان دهد زیرا زن براستی نماینده تحقق آمال و آرزوهاست و نباید ارزش و منزلت او را نادیده گرفته شود.در مرحله بعد نقش موثر زن از دیدگاه عرفا ارایه، سخنان ارزشمندی از ابن عربی یادآور شده و مقام و منزلت زن در راستای ارتباط با مردان ذکر گردیده است .در بخش دیگر زوجیت عناصر و توافق اخلاقی در زناشویی امری مهم تلقی شده است و مولانا در مثنوی چندین بار به مسئله جفت بودن پدیده ها اشاره دارد و در نهایت، سخن آخر و پیامد این مقاله اینست که هدف مولانا، انسان کامل بودن است و نباید فرقی میان زن و مرد در میان قبایل عرب و عجم و زنگی و رومی باشد و دلیل برتری انسان ها به خاطر جنسیت آن ها نمی باشد، بنابراین تصور مولانا در مورد انسان کامل از فراسوی مرزهای مادی هم عبور کرده است.

زنان سرپرست خانوار فقیر با انواع دشواری ها و مسائل فراوان در مسیر خوشبختی مواجه اند. در این مقاله ما با هدف فهم چگونگی تجربۀ زنان سرپرست خانوار فقیر از خوشبختی و موانع و چالش های مرتبط با آن با روش کیفی پرتره نگاری به مطالعۀ میان رشته ای سه زن سرپرست خانوار در یکی از محله های محروم شهر خرم آباد پرداخته ایم. داده ها با استفاده از استراتژی های نمونه گیری هدف مند و نظری و از طریق مصاحبه های عمیق و یادداشت های میدانی در دو مرکز بهداشت گردآوری شد. سپس داده ها را در جهت شناسایی مضمون های اصلی و خلق پرتره های نهایی مشارکت کنندگان تجزیه و تحلیل کردیم. بر اساس یافته ها، انواع منابع اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و روان شناختی مشارکت کنندگان زمینه را برای تحقق و یا عدم تحقق دستاوردهایی همچون افزایش رضایت از زندگی، کاهش بار اضافی نقش، و افزایش رضایت مندی فرزندان فراهم می کند و در این زمینه است که چگونگی خوشبختی مشارکت کنندگان برساخته می شود و تعیّن می یابد. در نتیجه، هر یک از مشارکت کنندگان با وجود اشتراکاتی که با هم دارند، تعریف و تجربۀ متفاوتی از جست وجوی خوشبختی را ابراز می کنند. آن ها در تقلای خوشبختی از استراتژی های گوناگونی استفاده می کنند و برای رسیدن به این هدف دارای سطوح متفاوتی از منابع درونی و بیرونی اند. هر زن به عنوان یک انسان اجتماعی تجربۀ منحصربه فرد خود را دارد که بر گزینه ها و استراتژی هایش در رفع موانع خوشبختی تأثیر می گذارد.

تحولات سیاسی اجتماعی و اقتصادی همواره در یک جامعه تاثیرات بسزایی در ادبیات آن جامعه داشته است. در کشور ما صنعت نفت از زمان گسترش تاکنون، کانون توجهات اقتصادی سیاسی و اجتماعی بوده است. این صنعت در جنوب کشور رشد چشمگیری داشته و بر شیوه زندگی مردمان جنوب بسیار تاثیر گذاشته است. در این مقاله به بررسی بازتاب صنعت نفت در رمان های «طوبا و معنای شب» از شهرنوش پارسی پور، «اهل غرق» از منیرو روانی پور و«چراغ ها را من خاموش می کنم» از زویا پیرزاد پرداخته شد. بازتاب های مثبت صنعت نفت در این رمان ها شامل: آشنایی با ادبیات جهان، سینما، آموختن زبان انگلیسی... و بازتاب های منفی شامل: غرب زدگی، تحقیر بومیان، درهم ریختن سنت ها و... بود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

پژوهشِ حاضر به بررسیِ بازنمایی جلوه های زنانه در سه رمانِ برگزیده ی چراغ ها را من خاموش می کنم، اثر زویا پیرزاد، از شیطان آموخت و سوزاند، اثر فرخنده آقایی و پرنده ی من، اثر فریبا وفی می پردازد. تأثیر این سه رمان بر ادبیّات زنانه ی معاصر، دلیل گزینش آن هاست. هر سه ی این رمان ها در زمینه ی بازنمایی هویّت جنسیتی زن ایرانی مؤثّر بوده اند. بازتاب جنسیت زنانه به مثابة بازتاب طیفی از بحران هاست که زنان با لقبی هم چون جنس دوّم بردوش می کشند و ادبیّات زنانه در شمایل مختلف و با رویکردهای متنوّع در تلاش است تا انتظارات زنان را از جامعه نشان دهد. مفاهیم مهم این پژوهش عبارتند از: زبان زنانه، شخصیت پردازی با تکیه بر زنانگی، بازنمایی جنسیتی به وسیله ی فضاسازی و بازنمایی جنسیت در اظهارنظرهای نویسنده. نتایج نشان می دهد که بازتاب شخصیتِ زن در رمان های برگزیده، نمودی از محدودیت های جنسیتی در جامعه است. سه رمان برگزیده تعارضات فرهنگی دو جنس مخالف را در جامعه نشان می دهند و هم چنین گواه آن هستند که زنان نویسنده تمایلی به بیان مسائل جنسی در رمان های خود ندارند.